گروه كوهنوردان فتح داراب

به نام خالق کوهها

ما را همراهیست یاران

چه مهم که در بالا باشیم یا در پایین چه تفاوت که بر بال کدام بالا بلند دامن گستر پای گذاریم یا از

کدام چشمه از بستر کدام رود خانه از کدام رود خانه از کدام کوه در دل کدام دشت ودر تندی کدام کوهسار

کف ابی بنو شیم . یا بر کدام راه سفر شادمانه یاران را به میهمانی اخرین لقمه غذایمان بنشانیم . چه مهم

که فرزند کدام دیاریم ودل بسته ی کدام خاک مارا سر همراهیست یاران چه مهم شب را در گرد

کدام اتش هم کاسه کدام همنورد عاشق بر پهنه کدام دشت در پای کدام تپه بر گرده کدام گردنه دیرک چادرمان

را استوار گردانیم ..یادر کدام جا نپناه به اواز کدام همراه به قصه کدام همدل به شعر کدام دلداده دل بسپاریم .

ماراسر همراهیست یاران مارا چه مهم که در کدام کوره راه پا نهادیم در کدام جنگل بر کدام کویر یا

راز نگشوده کدام غار راه نرفته کدام قله سینه مغرور کدام دیواره .به سحر جلالمان به همت بلندمان به عشق

جاودانمان گشوده گردد.ما را سر همراهیست یاران در ان دم که تن پوشتان بالاپوش تن سرما زده ی

برادرتان میگردد. دران لحظه که دست مهربانتان پیشانی افتاب سوخته همنورد متحیر را می نوازد.

پای هم پای هم دست در دست دل هم دل باشی میرویم تا از درختان کهنسال از سینه ما در زمین مادر پاکیها

خورشید بنوشیم.

ما میرویم به پای تن نشود به دل میرویم تا با اب خنک ان چشمه گوارا که میگویند شفا دل است وضو سازیم

وبر خاک ان کوه دلیر که میگویند راز سر بلندی است نماز بریم تا شاید در بامدادی شیدا در ان هنگام که نسیم

می وزد قمری می خواند خورشید می رقصد تاب می خورد و بالا می اید تا در پگاه خجسته از سینه زمین

گلی می روید که بر سپیدی برگ برگ ان نوشته شده باشد ما سر همراهیست یاران